vrijdag 21 juni 2013

Kl*te gewoon ...


Dat het leven niet fair is weten we allemaal maar er zijn van die dagen dat het je strot kan uitkomen. Zo ook gisteren avond. Sterven is een deel van het leven, ik weet het ... en hoewel niemand het verdient moeten we er toch allemaal doorheen. Liefst zo laat mogelijk en met zo weinig mogelijk 'pijn'. Een paar jaar geleden ontmoette ik tijdens een open deur van het Rode Kruis de Lommelse Vosser Henri Steurs. Een geweldig mens, met veel passie vertelde hij over het simulant zijn bij het Rode Kruis. Daarna kwam ik hem zowat op elke activiteit van het Rode Kruis tegen. Brevet uitreikingen, open deur, bedenk het, hij was er, niet op de voorgrond maar telkens om mensen te steunen en warm te maken voor de zorgsector. Tijdens mijn cursus EHBO waar hij toevallig ook een van de simulanten van dienst was leerde ik rustig te blijven en de situatie te overzien. Dankzij deze simulanten krijg je een beetje een idee van wat er zoal kan gebeuren en hoe je moet reageren op bepaalde situaties. Ze acteren zo goed dat je de indruk krijgt dat het echt is. Niet alleen de verwondingen maar ook de correct symptomen weergeven van om het even welk ongeval of aandoening is geen sinecure. Henri kon dat echt fantastisch goed. Het ene moment liep hij rond met een afgehakte vinger om iets daarna een agressieve dronkeling te 'spelen'. Gisteren bezweek hij aan een bacteriele hersenvliesontsteking, jammer genoeg geen simulatie. Ik zal hem zeker missen !

Geen opmerkingen: